Almeria: de Spaanse stad die bijna niemand kent (en waar ik voor terugga)

Een stedentrip naar Almeria stond al een tijdje op mijn lijstje, maar op de één of andere manier kwam ik er steeds niet. Zelfs niet toen ik er een paar jaar geleden heel dichtbij was: in Tabernas. Mijn dochter woont momenteel in Cartagena en toen ik haar voor de 3e keer bezocht dacht ik: leuk om eens een andere stad te ontdekken. Almeria bleek nog leuker dan ik had verwacht!

Lees ook: De Tabernas woestijn bezoeken: wandelen, tips & vogels 

Hoe we in Almeria kwamen

We reden van Cartagena naar Almeria met een huurauto. Onderweg hadden we gepland te stoppen in Lorca, maar door de regen hebben we daar niet veel meer van gezien dan een paar bezienswaardigheden. Het kwam met bakken uit de hemel. We hebben er wél heerlijk geluncht, het zag er trouwens uitnodigend uit, die straatjes, maar van sfeer proeven was geen sprake. Lorca bewaar ik voor een volgende keer.

De aankomst in Almeria was meteen leuk. Ik had een appartement (HO By Olivencia Puerta de Purchena) geboekt midden in het centrum, direct in een gezellige straat vol restaurantjes en mèt zwembad op het dak. Grote kamer, fijn bed, eigen keuken, en (ik verzin dit niet) een pooltafel. Voor tien euro per dag had ik via de accommodatie ook een parkeerplek in een nabijgelegen garage geregeld. Dat was achteraf één van de beste beslissingen van de trip. Het oude centrum is autovrij. Er waren geen andere plekken op straat, ik zag alleen een publieke parkeergarage tegen hoge kosten. Heel blij dus met de vooraf geboekte parkeerplek van de accommodatie.

Een dag Almeria, zo vulde ik dat in

We hadden maar één volle dag in de stad zelf, dus ik had een route uitgestippeld. Niet té strak, ik wilde de ruimte hebben om rustig te lunchen en een terrasje te pakken. Tegelijk zorgde ik ook dat alle hoogtepunten werden aangedaan. Ik zette de bezienswaardigheden en musea in Google Maps en ging, samen met mijn oudste dochter, op pad. De route bleek prima te doen, we hadden genoeg tijd voor een heerlijke lunch onderweg en een drankje aan het eind van de dag op het strand.

Ontbijt bij Craft Coffee

De dag begon goed bij Craft Coffee, een tentje in het centrum dat precies het soort plek is dat ik hoopte te vinden: hip, leuk ingericht, goede koffie, acai bowl en pancakes. (We zijn ook bij Industrial Coffee geweest voor ontbijt op een andere ochtend. Prima, maar de koffie was minder en de inrichting ook. Craft wint.)

Mercado Central de Almeria

Na het ontbijt bezochten we de overdekte markt. Geweldig! Nog nooit zo’n toffe overdekte markt gezien. Deze is heel ruim opgezet, met gezellige restaurantjes binnen en buiten en zeer nette kraampjes. Geen smalle gangen, geen boven, geen kraampjes met meuk, maar verse groente en fruit, kruiden, vlees en vis. Als ik hier zou wonen, zou ik hier iedere dag mijn boodschappen doen. Ik heb er ook klein potje honing gekocht en een flinke zak kaneel. Dat paste in mijn koffer.

Musea: klein maar fijn

Daarna musea. Twee kunstmusea, waarvan de eerste gratis was, allebei prachtig. Als fotograaf was ik ook blij met het fotografiemuseum, gratis en gevuld met beelden van de regio zelf. Extra leuk als je net door die straten hebt gelopen. En praktisch voordeel van een museumbezoek: schone wc’s tussendoor, iets wat je fijn is als je de hele dag onderweg bent.

De route liep langs de Alcazaba, de kathedraal, Plaza de la Constitución en het Centro de Interpretación. Niet alles even lang aangedaan, maar het geeft je een goed gevoel van de stad, hoe oud en gelaagd die is, hoe het Moorse verleden letterlijk in de stenen zit. Het kasteel is letterlijk het hoogtepunt: het uitzicht en waanzinnig mooi en het kasteel zelf ook. Je kunt hier mooie doorkijkjes fotograferen.

La Chanca: niet wat ik verwachtte, wel de moeite

Op een blog had ik gelezen over felgekleurde grotwoningen in de zigeunerwijk La Chanca. Dat klonk fotogeniek. De realiteit was anders: die grotwoningen zijn al sinds 1994 niet meer in gebruik. Wat je er nu aantreft is een verpauperde wijk, met overal afval. Je komt er door achter de wijk de heuvel op te gaan, een jongen van een jaar of tien wees ons vriendelijk de weg, maar van de grotwoningen was nauwelijks iets te zien. Zie de foto hieronder. Ooit misschien prachtig geweest, maar de informatie op die blog is duidelijk verouderd. Niet heengaan dus!

Toch ben ik wèl blij dat we er door de wijk La Chana heen liepen. Niet voor de grotwoningen, maar voor het leven zélf. Vrouwen die half binnen, half op straat bingo spelen. Jongens die voetballen op straat. Was die aan touwen hangt te drogen tussen de huizen door. Als je van straatfotografie houdt, is dit een plek die je bijblijft. Verwacht er alleen niets van als toeristenattractie. Dan kun je het beter overslaan.

Lunch bij Custro Hojas, een hidden gem

Bij toeval belandden we voor de lunch bij Custro Hojas, dichtbij de kathedraal op Plaza de la Constitución. We waren moe en hadden honger, op het binnenpleintje zag ik leuke hoge tafeltjes staan en er was plek. Ik gebruik het woord hidden gem niet snel, maar hier past het. Goddelijke lekkere gerechten, zitten in het zonnetje, rustiger dan de drukte in het centrum. Echt een aanrader.

Cargadero de Cable Inglés

We liepen door richting strand en troffen daar Cargadoor de Cable Inglés. Deze bijzondere pier in Almeria was vroeger en laadkade voor mineralen. Tot 1970 in gebruik, daarna in verval geraakt. Toen het werd uitgeroepen tot cultureel erfgoed is de pier helemaal gerestaureerd. Je kunt het nu bezoeken, maar het is een flinke wandeling. Je hebt vanaf daar een prachtig uitzicht. Wij waren na een dag wandelen te moe en hebben de pier alleen van onderaf gezien.

Strand bij zonsondergang

De dag sloten we af op het strand. Zonsondergang, uitzicht op zee, onze voeten konden eindelijk uitrusten na ruim 20.000 stappen. Er zitten diverse strandtenten. Restaurant A-dora is een aanrader voor het avondeten, maar wij kozen er na een drankje voor om terug naar het centrum te gaan, zodat we al in de buurt van onze accommodatie zaten.

De twintig minuten terug lopen naar het centrum daarna voelden eerlijk gezegd pittig aan na zo’n dag, maar we hebben het overleefd. Na het diner hoefden we niet meer ver tot ons appartement, want we kozen een restaurant heel dichtbij de accommodatie.

Avondeten: twee adressen die je moet weten

Tinta Negra zit in de straat van onze accommodatie en heeft een Michelin-aanbeveling. Ik at er onder andere oesters. Goed, heel goed.

Gamberra Napoletano is een Italiaan richting het strand en nee, “een Italiaan in Spanje” klinkt niet als een tip, maar dit was écht supergoed. Gewoon lekker eten.

Cabo de Gata: nog eens terug

We hadden nog een ochtend, die we besteedden aan Cabo de Gata, een natuurgebied met een vuurtoren, een oude kerk, wandelroutes en voor vogelliefhebbers: een walhalla. We zijn tot aan de vuurtoren gereden, hebben een vogelhut bezocht en zijn even naar het water gelopen. Toch was een ochtend te kort, ik had graag wat meer willen rondwandelen, een terrasje willen pakken en vogels willen fotograferen.

Dat is misschien wel het beste wat ik je kan zeggen over Almeria: we hadden meer tijd nodig. De stranden bij Cabo de Gata zijn mooi en het is er niet druk, parkeren geen probleem. Ik ga zeker terug.

Praktische samenvatting

• Verblijf: Boek in het centrum. Regel een parkeerplek via je accommodatie, dat scheelt stress bij aankomst.
• Ontbijt: Craft Coffee (winnaar), Industrial Café (prima alternatief)
• Lunch: Custro Hojas bij Plaza de la Constitución
• Avondeten: Tinta Negra (Michelin-aanbeveling) of Gamberra Napoletano (Italiaans, richting strand)
• Niet missen: Alcazaba, fotografiemuseum, La Chanca als je van straatfotografie houdt, zonsondergang op het strand
• Plan extra tijd voor: Cabo de Gata verdient een halve dag mínimaal

Almeria is een stad waar je niet zo snel aan denkt, maar die absoluut de moeite waard is. Ik zou zo weer teruggaan!

Laatste update 10 juni 2026