Hiroshima bezoeken: wat je moet zien en onze persoonlijke ervaring

Toen wij onze reis naar Japan boekten twijfelde ik heel erg of we de hele rit naar Hiroshima wel moesten bezoeken. We vlogen immers op Tokyo en moesten daar ook weer terug naartoe. Was dat nou de moeite waard? Het is alles bij elkaar toch 10 uur rijden. Nu wilden we ook naar het eiland Miyajima voor de Itsukushima shrine en de beroemde torii, wat daar vlakbij ligt. Dat maakte de keuze iets makkelijker. Uiteindelijk besloten we te gaan. En ik heb er geen seconde spijt van gehad! De combinatie Hiroshima, Miyajima en het iets verder gelegen kunsteiland Naoshima maakten het de reistijd zeker waard!

Lees ook: 11 mooiste Mount Fuji fotospots, van iconische uitzichten tot hidden gems

Hiroshima bezoeken: hoe is de stad?

Wij maakten een rondreis door Japan en kwamen vanuit Kyoto toen we Hiroshima bezochten. Een rit van bijna 5 uur, die we doorbroken hebben met een kort bezoek aan het leuke dorpje Kurashiki. Mijn eerste indruk van de stad was dat het gewoon normaal oogde. Een stad zoals Osaka. Leuke winkels, drukte, reclameborden en gezelligheid. Maar schijn bedriegt, want toen reden we door naar het Hiroshima Peace Memorial Park en daar voel je toch wel wat zich hier heeft afgespeeld op 6 augustus 1945. Je ziet het aan de strengen met kraanvogels die overal hangen. Ietwat verkleurd, maar toch. Je voelt het aan de respectvolle stilte die er heerst, ondanks de mensen die er staan bij de diverse monumenten en je ziet het aan de eternal flame die brandt.

Hiroshima Peace Memorial Park

Het Peace Memorial Park ligt bij de Motoyasu Bridge en is ongeveer 12 hectare groot. Verspreid door het park zijn een aantal monumenten gebouwd. Wij hebben een rondje gedaan door het park en zijn de monumenten allemaal tegengekomen. De volgende dag hebben we pas het museum bezocht. Dat was wel fijn, zo konden we alle heftige indrukken een beetje verspreiden. De volgende monumenten zijn absoluut de moeite waard om langs te gaan.

Children’s Peace Monument

Het Children’s Peace Monument vond ik erg bijzonder. Het is een monument speciaal voor alle atoombomkinderen. Het gedenkteken is ontstaan door het tragische verhaal van Sadako Sasaki, een meisje van twee jaar dat de atoombom in eerste instantie overleefde, maar op twaalfjarige leeftijd alsnog overleed door leukemie als gevolg van de radioactieve straling. Volgens een Japanse legende krijgt degene die 1000 papieren kraanvogels vouwt een wens vervuld. Daarom begon ze met vouwen, ze hoopte te genezen. Helaas kwam haar wens niet uit, maar haar klasgenoten verzamelden vervolgens heel veel geld in om dit monument te kunnen oprichten voor alle kinderslachtoffers. Het monument is onthuld op Japanse Kinderdag (5 mei 1958) en toont een meisje (Sadako) dat een gouden kraanvogel boven haar hoofd heeft. Erbij staan glazen kasten vol slingers met papieren kraanvogels, die nog steeds door kinderen van over de hele wereld gevouwen worden.

Eternal Flame of Peace

De Flame of Peace (Heiwa no Hono) is een zeer krachtig element in het Vredespark. Het monument werd ontstoken op 1 augustus 1964 met een specifieke belofte: de vlam zal onafgebroken blijven branden tot alle kernwapens ter wereld vernietigd zijn. Het ontwerp, twee polsen die tegen elkaar gedrukt zijn en waarvan de handpalmen naar de hemel zijn gericht, is van Kenzo Tange. Wat ik extra bijzonder vind: als je bij de Cenotaph (een ander herdenkingmonument met alle namen van de slachtoffers) door de boog kijkt, zie je in 1 lijn de Eternal Flame én de A-Bomb Dome.

De A-Bomb Dome: een indrukwekkend symbool

Direct naast de Motoyasu Bridge vind je de A-Bomb Dome, zonder twijfel één van de bekendste en meest indrukwekkende ruïne ter wereld. Het gebouw was voor de atoombom een tentoonstelling- en beursgebouw en werd in de oorlog ook wel gebruikt als overheidsgebouw. Het ontwerp is van de Tsjechische Jan Letzel en viel op door zijn Europese stijl en de kenmerkende koperen koepel op het dak. Op 6 augustus explodeerde de atoombom op slechts 160 meter na recht boven dit gebouw, op zo’n 600 meter hoogte. Door de verticale druk bleef de structuur met stalen koepel overeind, terwijl de rest werd weggevaagd. Alle mensen die op dat moment aan het werk waren zijn omgekomen. In 1996 werd dit gebouw, dat inmiddels verstevigd was, op de werelderfgoedlijst geplaatst als monument voor wereldvrede. Het is exact in de staat gebleven zoals het na de atoombom werd aangetroffen.

Als je hier staat, heb je echt wel even een besef momentje. Iedereen die er staat is  muisstil, uit respect voor de slachtoffers. Ik stond er in het avondzonnetje, het gouden licht maakte dit moment nog specialer.

Hiroshima Peace Memorial Museum

Aan het andere uiteinde van het park, dichtbij de Peace Bridge, vind je het Hiroshima Memorial Museum. Wij hebben dit ’s morgens heel vroeg zonder de jongste kinderen bezocht. Daar was ik achteraf blij om, want het museum is heel erg heftig. Voor het eerste uur moet je kaarten reserveren. Het voordeel is, dat je dan meteen kunt doorlopen. We hoefden niet in de rij, die er zelfs vroeg al stond. Het museum bestaat uit twee hoofdgebouwen en heeft een sobere opzet.

Het East Building vond ik zelf het minst interessant. Het richt zich vooral op de historische context van Hiroshima voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog plus het ontwikkelen van de bom. Als je de film “Oppenheimer” hebt gezien, zal een deel van deze historische context je bekend voorkomen. Toch vond ik het interessant om de geschiedenis van Hiroshima te bekijken.

Het hoofdgebouw (Main Building) vond ik bijzonder indrukwekkend. Hier zie je persoonlijke bezittingen van slachtoffers, beschikbaar gesteld door nabestaanden. Maar ook foto’s en verhalen van nabestaanden of overlevenden. Je ziet letterlijk verbrande lichamen op de foto’s, kapotte schooluniformen, witte jurkjes met zwarte druppels (black rain), een verbrande driewieler, een stilstaand horloge op 8.15 uur (het tijdstip dat de bom viel).

Is het museum geschikt voor kinderen?

Met name de foto’s van de verbrande lichamen vond ik heel heel heftig om te zien en die vind ik dan ook niet geschikt voor (jonge) kinderen. Ik zou zeggen dat het ongeveer geschikt is voor kinderen vanaf een jaar of 10 à 12 jaar, afhankelijk van het kind. Dan nog zou ik het goed voorbereiden, zodat je kind weet dat er zulke heftige foto’s getoond worden. Ik was eerlijk gezegd achteraf blij dat mijn dochter van 11 er niet bij was en deze heftige foto’s niet heeft gezien.

Hiroshima is meer dan de atoombom

Na ons bezoek aan het Memorial Park gingen we de stad in om wat te eten. Dat voelde bizar: een levendige Japanse stad vol restaurants, trams, winkels en mensen op dezelfde plek waar zich ooit zo’n onvoorstelbare tragedie voltrok. Je loopt daar dan echt anders rond, probeert je voor te stellen hoe het is geweest voor die mensen. De klap, het donker, de pijn, niet weten wat er gebeurd is? Waren mensen aan het gillen, of was er juist een oorverdovende stilte? Het is echt niet te bevatten…

Het lekkerste romige ijs van Hiroshima

Wij parkeerden aan de achterzijde van Caffè Ponte, een Italiaans restaurant dat er gezellig uitzag. Op het terras was geen plek, dus kochten we een heerlijk romig Hokkaido softijsje bij het take out gedeelte. Nog nooit zulk lekker ijs gegeten! Echt een aanrader. Overigens las ik in de recensies dat je er ook heel goed kunt eten, mocht je een restaurant zoeken.

Wat eten in Hiroshima? Okonomiyaki op de bakplaat

Wij kozen zelf voor dé specialiteit in Hiroshima: Okonomiyaki. Dit is een soort hartige pannenkoek, gemaakt met ei, bloem en dasje. Het betekent letterlijk “gebakken zoals je wilt” en dat is ook precies hoe het werkt. Je zit aan een bakplaat en je mag zelf vooraf aangeven wat je erbij wil hebben. Ik koos voor een versie met vis, de rest koos voor vlees. Het is heel leuk om mee te maken, zittend aan zo’n bakplaat tussen de locals, die overigens heel behulpzaam zijn. Wij kwamen er niet helemaal uit met de kok, omdat zijn Engels niet zo goed was, maar een groepje twintigers dat ook aan de bakplaat zat sprak wel goed Engels en ze hielpen ons de visallergie van mijn dochter te duiden, zodat er niets mis ging.

Waar wij sliepen in Hiroshima

We boekten een fijne accommodatie buiten de stad: OUCHI HOTEL Onaganishi. Het waren kleine huisjes met een vrij steile trap naar boven voor een extra slaapkamer. Het was klein, maar leuk ingericht en comfortabel. Konden we mooi even een was draaien. Wij vonden het vooral prettig dat we hier onze auto makkelijk konden parkeren en dat we een wasmachine hadden. Na ruim twee weken rondreizen door Japan was dat geen overbodige luxe.

Is Hiroshima de moeite waard?

Ik vind Hiroshima zonder enige twijfel heel erg de moeite waard. Ik ben blij dat we er toch helemaal naartoe zijn gereden. Zeker in combinatie met het eiland Miyajima vond ik het heel bijzonder om hier te zijn. Ik kan iedereen die twijfelt aanraden: doe het. Het is echt een ervaring om nooit te vergeten. Combineer het museum en het indrukwekkende park met de leuke stad, zodat je er niet alleen met een zwaar gevoel rondloopt.

Hoeveel tijd heb je nodig voor Hiroshima?

Wij hebben er uiteindelijk maar 2 nachten geslapen, wat ik achteraf toch wat kort vond. Ik had graag nog een nachtje extra gehad om net even wat meer van de stad te zien. Ik had bijvoorbeeld graag nog een avond gegeten bij Ristorante Mario, tegenover het Hiroshima Peace Memorial Museum. Dat zag er zo gezellig uit! Uiteindelijk bleek mijn twijfel vooraf dus totaal onterecht. Hiroshima was één van de plekken tijdens onze reis die de meeste indruk op mij heeft gemaakt. Niet alleen vanwege de geschiedenis, maar juist ook omdat je daarna de levendige stad weer inloopt. Hiroshima is indrukwekkend, soms confronterend, maar ook gewoon een hele leuke Japanse stad. En die 10 uur rijden absoluut waard!